...

หนังสือลึกลับ

ดึกคืนหนึ่ง

ชายหนุ่มคนนึงตั้งใจที่จะศึกษาเรื่องราวของผีในประเทศไทย และอาถรรพ์ ต่างๆ

ที่มีบันทึกไว้ในตำราจึงได้เดินเข้าไปในห้องสมุดโบราณ

ซึ่งเป็นสถานที่เก่าแก่ที่มีบันทึกเรื่องราวน่ากลัวต่างๆไว้อย่างมากมาย

ขณะที่กำลังค้นหาหนังสือลึกลับอยู่นั้น ชายหนุ่มก็ได้พบกับเจ้าของร้าน

มีท่าทางน่ากลัวมาก เป็นชายแก่ๆไว้หนวดเครา อายุไม่น่าต่ำกว่า 70 ปี

มีสายตาที่เย็นชามาก ทันใดนั้นชายหนุ่มก็ได้พบหนังสือเล่มหนึ่ง

เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับบันทึกต่างๆเกี่ยวกับเรื่องผี

หน้าปกก็ดูเหมือนมีมนต์ขลังอะไรซักอย่างเมื่อชายหนุ่มได้หยิบหนังสือแล้วจะ

นำไปจ่ายเงิน

ชายหนุ่มสังเกตว่าเจ้าของร้านนั้น

หน้าซีดและดูหวาดกลัวหนังสือเล่มนั้นเป็นอย่างมาก

เมื่อชายหนุ่มถามราคาเจ้าของร้านจึงบอกว่า 500 บาท

ชายหนุ่มเห็นสีหน้าท่าทางหวาดกลัวของชายเจ้าของร้าน จึงรีบจ่ายเงินทันที

เมื่อชายหนุ่มเดินออกมาจากร้านก็ได้ยินเสียงเจ้าของร้านพูดออกมาด้วยเสียง

สั่นๆ ว่า ' อย่าเปิดหน้าสุดท้ายเด็ดขาดนะ '

เมื่อกลับมาถึงบ้านชายหนุ่มก็ได้เปิดหนังสืออ่านโดยปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้า

ของร้านอย่าง

เคร่งครัดว่าห้ามเปิดหน้าสุดท้ายอย่างเด็ดขาดเมื่ออ่านหนังสือซักพักชายหนุ่ม

ก็ได้เผลอหลับไป

และในขณะนั้นเอง เผอิญมีลมพัดมาทำให้หนังสือตกลงมาจากโต๊ะ

ทำให้หนังสือได้เปิดไปที่หน้าสุดท้ายเข้า

ชายหนุ่มตกใจเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

ในหนังสือหน้าสุดท้าย มีข้อความว่า ........

>_< หนังสือเล่มนี้ราคา 35 บาท >_<

ภาพงานกีฬา

ทำได้ไงเนี่ยะ

เด็กเนร์ด???

เนิร์ด (อังกฤษ: คือ : “ คนที่ทำ อะ ไร ด้วย ความ ชอบ เป็น หลัก ” หรืออาจกล่าวได้ว่า คือ คนที่ ใช้ เหตุผล และ ตัดสินใจบนพื้นฐานของ ความ ชอบ หรือ ความ หลงใหล ส่วน ตัว (personal passions) ไม่ ใช่ เป้าหมาย อื่นๆ เช่น เรื่องของ เงินทอง หรือ การได้การยอมรับ จาก สังคม (พวกเด็กที่ชอบใส่แว่นหนาๆ หน้าตาดูเก่งๆ อ่านหนังสือเยอะๆ)

แนวคิดที่ว่า ความ ชอบ ส่วน ตัวควร เป็น แรงบันดาลใจ ใน การตัดสินใจทุกอย่าง ใน ชีวิต นับ เป็น “ หลักการเบื้องต้น ” ของคนในกลุ่มนี้ ทำให้ลักษณะการใช้ชีวิตของคนกลุ่มนี้แตกต่างจากคนทั่วไปในกรอบสังคมอย่างเห็นได้ชัด

เนิร์ด ในความหมายปัจจุบันนั้น หมายถึง คนที่มุ่งพัฒนา ความ สนใจเฉพาะด้าน มากกว่า จะ สนใจทำ ตัวตาม ความ คาดหวังของสังคม (conformity) คนกลุ่มนี้มักมีทักษะ ( โดย เฉพาะด้านเทคนิค)และ จินตนาการสูง และเห็นว่าเรื่องที่ตนเองสนใจ มีความสำ คัญกว่าการได้รับความยอมรับ จาก สังคม นิยามนี้ ยัง ใช้ เรียกคนที่คน ส่วน ใหญ่ มองว่าฉลาดหลักแหลมกว่าคนธรรมดามาก

เนิร์ด มักจะชอบ ความ แปลก ใหม่ และ ของ ใหม่ๆ ใช้ คอมพิวเตอร์คล่อง (แม้อาจ ไม่ ถึง ขั้นเขียนโปรแกรม เป็น) มักมีทักษะในโลกอินเทอร์เน็ตสูง

นอกจากนั้น เนิร์ด ยังหมายถึงคนที่ทุ่มเท ความ สนใจ กับ อะ ไรสักอย่าง จน ถึง ระดับที่ทำ ให้ อยู่ นอก “ กระ แสหลัก ” ของสังคม ในสมัยนี้มีคำอีกคำที่พัฒนาขึ้นมาในความหมายเฉพาะ อีกคำ คือ Geek

นิยามของ Geek นี้กว้างมาก เพราะเมื่อเรา พูด ถึง หัวข้อ ความ สนใจ เป็น หลัก แล้วมันจะครอบคลุมวิชาการแทบทุกเรื่อง ไปถึงความสนใจพิเศาในทุกเรื่องที่เกิดความชื่นชอบและสนใจ จึง ครอบคลุมตั้งแต่ คณิตศาสตร์ , ครื่องบิน , ดนตรี , คอมพิวเตอร์ , วิทยาศาสตร์ , ภาพยนตร์ , การ์ตูนญี่ปุ่น และแอนิเมชัน, ละคร , ประวัติศาสตร์ , เกมคอมพิวเตอร์ , ภาษา ,การเมือง ,เศรษฐศาสตร์ ฯลฯ

เนิร์ด ในสมัยก่อน มักใช้ ใน ความ หมายเชิงลบ ใช้ เรียกคนที่ ไม่ มีทักษะ ใน การ เข้า สังคม ไม่ ว่า จะ ฉลาด หรือ ไม่ ความ หมายนี้ เหมือน กับ ศัพท์ แสลงอังกฤษอีกคำ คือ “dork” แต่ตอนนี้ เมื่อ เนิร์ด และ geek “ เท่ ” กว่าสมัยก่อนมาก แล้ว คนที่ เข้า สังคม ไม่ เป็น จึง เรียกว่า dork อย่างเดียว ไม่ ใช่ geek หรือ เนิร์ด อีกต่อไป

เนิร์ด สำหรับคนสายหัวเก่า เดิมหมายถึง คนที่ปกติจะขลุกอยู่กับคอมพิวเตอร์ หรือเรื่องที่คนอื่นเห็นว่าไม่น่าสนใจ เนิร์ดจะหมายถึงกลุ่มบุคคลที่มีระดับสติปัญญาสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน สนใจในสิ่งที่สังคมทั่วไปไม่สนใจกัน (โดยมากจะเป็นเรื่องวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์) คำนี้ใช้กันแพร่หลายที่สุดในสหรัฐอเมริกา แต่ก็มีใช้ไม่น้อยในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เนิร์ดจำนวนมากบนโลกอินเทอร์เน็ต ถือเอาคำนี้เสมือนเหรียญตราแห่งความภูมิใจ และเริ่มใช้มันในความหมายแง่บวก เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่มีความสามารถทางด้านเทคนิค ถึงแม้ว่าดั้งเดิมแล้วคำว่า "เนิร์ด" และ "กี๊ก" (geek) จะใช้เรียกผู้ชาย แต่ผู้หญิงจำนวนมากที่สนใจในเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และสาขาวิชาอื่น ๆ ที่ปกติจะมีแต่ผู้ชาย ก็เริ่มรับเอาสองคำนี้ไปใช้เสมือนหนึ่งตราแห่งความสำเร็จด้วย

ในภาษาไทย อาจใช้คำว่าหนอนหนังสือเพื่ออธิบายเนิร์ดได้ แต่ก็ไม่ได้ให้ความหมายที่ตรงเท่าไรนัก หรือจะใช้คำว่า "แฟนพันธุ์แท้" ก็น่าจะเห็นภาพได้ครอบคลุมกว่า

ภาพลักษณ์ของเนิร์ดในสื่อมวลชนและการ์ตูน มักจะเป็นชายหนุ่มใส่แว่นหนากรอบดำ (ที่มักจะแตกและแปะด้วยเทปพันสายไฟ) มีไม้โปรเทกเตอร์ติดกระเป๋า สวมกางเกง "high-water pants" และเสื้อเชิ้ตหรือชุดที่มักจะเป็นทางการเกินไป และบางครั้งภาพที่ออกมาก็มักจะเป็นคนที่ไม่ดูแลความสะอาดของตัวเอง และถ้าไม่ผอมแห้งก็จะอ้วนฉุไปเลย ภาพของเนิร์ดมักจะเป็นคนที่เข้าสังคมไม่คล่อง ไม่สามารถสนทนาเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องเทคนิคกับคนอื่น ๆ ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสาวสวย

ufo ของจริงป่าว ช่วยกันดูหน่อย

การออกเสียง พินอิน

การออกเสียง-พินอิน

การออกเสียง ภาษาจีน  อาจจะยากสักหน่อยสำหรับคนไทย   เพราะบางเสียงก็ไม่อาจเทียบเคียงกันได้  แต่คนไทยจะได้ เปรียบชาติอื่นๆ ในการเรียน ภาษาจีน  ตรงที่ภาษาไทยของ เรานั้นมีวรรณยุกต์จึงไม่ยากเกินความพยายามของเรา  ในช่วงเริ่มเรียนแรกๆ  อาจจะใช้ภาษาไทยเขียนกำกับ คำอ่านก่อนก็ได้  แต่เมื่อเรียนไปสักพักควรจะใช้แต่พินอิน  เพราะจะเป็นการช่วยฝีกอ่านและได้เสียงที่แม่นยำมากกว่า

เสียงพยัญชนะทั้ง  21  เสียงในภาษาจีน

 

b	p	m	f
d	t	n	l
g	k	h
j	q	x
z	c	s
zh	ch	sh	r

 

เสียงสระใน ภาษาจีน มีทั้งหมด 36 เสียง แบ่งเป็นสระเดี่ยว 6 เสียง 

และสระผสมอีก 30 เสียง

 

สระเดี่ยว	สระผสม
a	ao	ai	an	ang
o	ou	ong
e	ei	er	en	eng
i	ia	ie	iao	iu(iou)	ian
	in	iang	ing	iong
u	ua	uo	uai	ui(uei)	uan
	un(uen)	uang	ueng
ü	üe	üan	ün

 

เสียงวรรณยุกต์ใน ภาษาจีน มี 4 เสียง

 

เสียงที่ 1	เสียงที่ 2	เสียงที่ 3	เสียงที่ 4
ˉ	/	ˇ	\
เทียบเสียงกับวรรณยุกต์ใน  ภาษาไทย
สามัญ	จัตวา	เอก	โท
ตัวอย่าง
bā	bá	bǎ	bà
ปา	ป๋า	ป่า	ป้า

 

ตารางการออกเสียงพินอิน 

http://www.youtube.com/watch?v=b9Ayvjy-Dgs&fmt=22